สถานพักพิงบ้านทัศนีย์

Safe Haven Orphanage

อ่านก่อน…เพื่อรักจะไม่ทำร้ายใคร

11651

จากที่ได้ไปใช้ชีวิตอยู่กับแม่ทัศนีย์และน้อง ๆ ณ แดนแห่งสรวงสวรรค์ของชีวิตน้อย ๆ เกือบร้อยชีวิต

Safe Haven Orphanage สถานพักพิงบ้านทัศนีย์ ท่าสองยาง จังหวัดตาก เป็นเวลา 7 วัน 6 คืน
ผมคิดเองว่า “บางครั้งผมและคนที่ไปด้วยก็พลาดทำร้ายเด็ก ๆ ด้วยความรัก”

คนที่อยู่ในความดูแลของ “แม่ทัศนีย์ คีรีประณีต” แบ่งออกได้หลัก ๆ 2 ส่วนครับ

  1. ส่วนที่พักอยู่บริเวณ สถานพักพิงบ้านทัศนีย์ ท่าสองยาง  ประมาณ 50 ชีวิต
  2. ส่วนที่พักอยู่บริเวณ Safe Haven Learning Center    ประมาณ 50 ชีวิต (ทั้งหมดไม่ได้สัญชาติไทย แม่ช่วยให้ได้เรียนหนังสือ”

11644

จะขอกล่าวเฉพาะในส่วนที่พักอยู่ที่ สถานพักพิงบ้านทัศนีย์ ท่าสองยางก่อนเท่านั้นนะครับ
ที่นี่มีเด็ก ๆ หลายรุ่นตั้งแต่ทารก จนเป็นวัยหนุ่มสาว
เกือบทั้งหมดเกิดและเติบโตบนผืนแผ่นดินไทยและกว่าครึ่งที่มีสายเลือดคนไทยอย่างแน่นอน
หากแต่อุบัติเหตุในชีวิตของเด็ก ๆ ทำให้บางคนไม่มีสถานภาพทางทะเบียน บางคนไม่มีแม้แต่หลักฐานใด ๆ

“เด็กเหล่านี้อ่อนไหวและเปราะบางมากครับ”

ได้ฟังมาว่า “คนไทย” (เพราะชาวต่างชาติที่มาสวนใหญ่จะศึกษาข้อมูลและระวังการวางตัวมากครับ)
บางคนที่ได้รับฟังข้อมูลข่าวสารเรื่องแม่และเด็ก ๆ จากสื่อแล้วอยากมาเยี่ยม มามอบของและมาเลี้ยงอาหาร
และกลับไปด้วยความสุข แต่เด็ก ๆ หลายคนกลับเจ็บปวดโดยที่พวกเราไม่รู้ตัว

11610

บางคนมาก็ถามหาชื่อเด็กคนนั้นคนนี้ ที่ได้ยินจากรายการต่าง ๆ แล้วเมื่อเจอตัวเด็กก็จัดเต็มเลยครับเช่น

“คนนี้ใช่ไหมที่แม่เก็บมาจาก…”

“อ๋อคนนี้เองที่แม่เขาเอามาทิ้งวันนั้น จำได้ ๆ “

“เอ้า! พวกเราถึงแล้วนะสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าคนต่างด้าว”

(เด็กบางคนโดยเฉพาะเด็กเล็ก ๆ ไม่ทราบว่าตัวเองมาจากไหน เขาเชื่อโดยใจจริงว่าเป็นลูกแม่ทัศนีย์)

และเสียงที่ผมได้ฟังเด็ก ๆ เล่ามาอย่างนี้ครับ

“คนที่มาเขาก็ทำกิจกรรมของเขาแล้วให้เราไปร่วมกิจกรรมของพี่เขาแล้วก็กลับ”

“เขาไม่เคยสนใจความรู้สึกเด็ก ๆ ความรู้สึกพวกเราเลย”

“เขามาแล้วพี่เขาก็กลับไป”

ผมฟังแล้วผมสะเทือนใจนะครับ สงสารเด็ก ๆ และแม่เลยคิดว่าน่าจะเขียนอะไรสักอย่างเพื่อให้ผู้ที่อยากจะเข้าไปอ่านก่อนครับ

11636

เหล่านี้คือเสียงที่ดังในใจผมตลอด 7 วัน

“แค่ไปเยี่ยมก็ดีใจ แต่ก่อนไปโทรหาแม่ก่อนนะครับ”

“กิจกรรมสนุกสนานก็คงดี แต่ระวังเพลงที่สนุกสนานแต่อาจสะเทือน คุณธรรมจริยธรรม เช่น คัน… แน่น…”

“ใครมาก็เต้น ใครมาก็เล่น กี่คนจะสนใจการพัฒนาต่อเนื่องของเด็ก”

“ของที่ให้ไม่พอคน และอาจไม่ใช่สิ่งที่จำเป็น”(ไม่ถามก่อนนำไป…)

“มาแล้วก็จากไป หลายคนให้ความหวังแล้วก็ละเลย รู้งี้โอนเงินไปช่วยก็ดีกว่าอย่าไปเลย เด็กเจ็บ”

“แต่งตัวมาเยี่ยมน้อง ต้องระวังน้องจะทำตาม ฝรั่งเขาห้ามสายเดี่ยวนุ่งสั้นแต่คนไทยนั้นจัดเต็มตลอด”

“กอดน้อง อุ้มน้อง โปรดเหลียวมองน้องที่ไม่มีใครอุ้มด้วยนะ แต่ถ้าเขาเดินได้ก็อาจไม่จำเป็น”

“กำลังใจ รอยยิ้ม ความต่อเนื่องเป็นเรื่องที่น้องต้องการ”

11714

11713

สุดท้ายขอคุณที่อ่านแล้วขอบคุณที่รักน้อง ๆ และรักแม่ทัศนีย์ แล้วอย่าลืมโทรถามแม่ทัศนีย์ก่อนไปนะครับ
087-206-0360 แม่ทัศนีย์ครับ

11689ลูกเป็ดของแม่ทัศนีย์
ธรรมพล ศรีสุวรรณ พรชฎาธร
ผู้จัดการศูนย์อาสาสมัคร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

๒๑ ตุลาคม ๒๕๕๖

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: